دختری جوان با چادر مشکی پشت سه‌پایه، نگاهش میان عکس و بوم؛ با خطوط سیاه‌قلم، چهره مردی با ریش و عینک را می‌کشید و آن‌سوتر، سنگی ساده با نامی حکاکی شده به رنگ قرمز و در پس‌زمینه، گنبد فیروزه‌ای در میان چراغ‌های روشن.
پایگاه خبری دورشهر قم – امیرحسین طالب‌علی: پسربچه جلو آمد، مقابل قابی که کنار مزار تکیه داده شده بود، ایستاد، خم شد و تصویر را بوسید.زائران از کنار قبور می‌گذشتند؛ صدای قدم‌ها روی سنگ‌فرش گاهی نزدیک می‌شد و گاهی دور؛ بعضی بی توقف عبور می‌کردند و بعضی مقابل قاب‌ها مکث می‌کردند.در صحن خضر نبی(ع) مسجد مقدس جمکران، چهار مزار کنار هم قرار دارد؛ اسماعیل شاکری، مجید پرتویان، میثم سلگی و سهیل کیار، چهار شهید که در دفاع از ایران در برابر تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی جان باختند و در همین قطعه آرمیده‌اند.چند قدم آن‌طرف‌تر، دختر جوانی با چادر مشکی پشت سه‌پایه ایستاده بود و بوم نقاشی مقابلش قرار داشت؛ گوشی تلفن همراهش کنار دستش بود و تصویر شهید روی صفحه دیده می‌شد.نگاهش میان عکس و بوم جابه‌جا می‌شد؛ خطی می‌کشید و دوباره به تصویر نگاه می‌کرد و خطوط سیاه‌قلم، چهره مردی با ریش و عینک را شکل می‌دادند.
پایگاه خبری دورشهر قم
باد می‌وزید و برگ‌های خشک را روی سنگ‌فرش می‌چرخاند، هوا خنک بود و چراغ‌های صحن تازه روشن شده بودند؛ کمی آن‌طرف‌تر، دختری تلفن همراهش را بالا گرفته بود و از نقاشی او فیلم می‌گرفت و چند زائر نیز برای تماشای کار ایستاده بودند.
مردی که کنار یکی از قبور شهدا نشسته بود، از جا برخاست و به سمت یکی از قاب‌ها رفت؛ آن را در دست گرفت و به چهره داخل قاب خیره شد و چند ثانیه چیزی نگفت. سپس دستش را بالا آورد و آرام روی صورت تصویر کشید، انگشتانش لحظه‌ای روی چهره ماندند؛ در آن چند ثانیه، صدای باد و حرکت قلم به گوش می‌رسید.مرد به سمت دختر جوان برگشت و از او تشکر کرد؛ دختر سرش را بالا آورد و گفت: «بعد از اینکه تمام شد، به شما تقدیم می‌شود.»آن مرد، پدر شهید سهیل کیارش بود؛ همان دکتر شهیدی که چهره‌اش روی بوم دیگری شکل‌گرفته بود.پسربچه‌ای خم شد و یکی از تصویرها را بوسید؛ کمی آن‌طرف‌تر، خانمی کنار قاب ایستاد و نگاه کرد؛ دستی به چهره همسرش کشید و رفت.
پایگاه خبری دورشهر قم
دختری که پشت سه‌پایه نقاشی می‌کرد، فاطمه گلپایگانی بود؛ دانشجوی رشته نقاشی و خادم مسجد مقدس جمکران که ترسیم چهره این چهار شهید را بر عهده گرفته.گلپایگانی پیش‌ازاین نیز چهره بیش از ۱۰ شهید دوران دفاع مقدس را نقاشی کرده بود؛ او درباره این کارش گفت: «واقعاً خدا را شکر می‌کنم که در این راه هستم و از هنرم در این مسیر استفاده می‌کنم.» انتخاب محل نقاشی نیز برای او بخشی از همین تجربه بود؛ مزار شهدا در مسیر رفت‌وآمد زائران مسجد جمکران قرار داشت و ترسیم چهره‌ها در این فضا، امکان مواجهه مستقیم مردم با تصویر شهدا را فراهم می‌کرد.این خادم آستان مقدس مسجد جمکران درباره تصمیمش برای نقاشی در این مکان گفت: «وقتی زائران می‌بینند دارم تصویر همان شهیدی را نقاشی می‌کنم که با او ارتباط گرفته‌اند، حال و هوای خوبی پیدا می‌کنند؛ برای همین تصمیم گرفتم اینجا نقاشی کنم؛ چرا که این شهدا سربازان واقعی امام‌زمان(عج) هستند و من افتخار می‌کنم در خانه حضرت، هنرم را نثار آن‌ها کنم.» گلپایگانی می‌خواهد با ترسیم چهره شهدا؛ مدافعان ایران در برابر تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی را بیشتر به مردم، به‌ویژه نوجوانان و جوانان، معرفی کند. او درحالی‌که قلمش را روی بوم می‌کشید، در توضیح این هدف گفت: «می‌خواهم با این کار، این چهار شهید را که در جمکران آرمیده‌اند، به مردم معرفی کنم؛ به‌ویژه به نوجوانان و جوانان، تا بدانند چه کسانی برای امنیت و آرامش آن‌ها در برابر حمله وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستادند و با نثار جانشان نگذاشتند دشمنان به خاک این سرزمین تعرض کنند.»
پایگاه خبری دورشهر قم
این هنرمند جوان قمی قصد دارد کشیدن نقاشی چهره شهدا را در جمکران ادامه دهد؛ این بار با تصویر شهدای شاخص، رهبر شهید، فرماندهان شهید و دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب.چهار پرتره قرار است پس از پایان کار به خانواده‌های شهدا برسند؛ اما پیش از رسیدن به مقصد، کنار قبور مطهر شهدا در معرض نگاه زائران قرار گرفته‌اند. در صحن خضر نبی(ع)، صدای اذان مغرب در فضا پیچید و قلم همچنان روی بوم حرکت می‌کرد؛ خطوط سیاه‌قلم، چهره شهدا را شکل می‌دادند و زائران از کنار مزارها می‌گذشتند و نقاشی هنوز ادامه داشت.